Ik ga na twee jaar lang trouw web-log.nl als aanbieder te hebben gebruikt, stoppen met mijn weblog hier. Ik ga niet stoppen met het bloggen zelf. Nee, dat zeker niet! Ik vind het fijn om af en toe mijn hart te kunnen luchten, en ik heb dat ook echt wel nodig, alleen ik ben na twee xe0 drie jaar lang het zat. Er zijn heel veel dingen die ik hier heel goed vind, ik heb hier prima mee kunnen werken, alleen er kwamen langzamerhand toch steeds meer dingen waar ik ontevreden mee ben, en ik heb er over nagedacht om een andere aanbieder te zoeken. Die heb ik gevonden, en ik moet zeggen dat deze er goed uitziet en ik ben daarnaar over gestapt. 

Ik hoop dat jullie het niet erg vinden, en wie er wil mag me natuurlijk volgen op mijn volgende weblog. Ik zou het heel fijn vinden dat ik niet al mijn trouwe lezers verlies en hoop dat jullie allemaal mee verhuizen. 

Qua manier van bloggen zal er niet veel veranderen, ik denk alleen dat dit nieuwe me meer motivatie geeft. Ik kreeg door dat ik na een tijdje geen zin meer had om te bloggen, dingen gingen me tegen vallen. Ik was niet meer verrast. Ik heb hier al een tijdje over nagedacht en nu heb ik toch besloten om te veranderen.

De link naar mijn nieuwe weblog is hier te vinden. En ik hoop echt dat iedereen de moeite neemt om door te klikken en mee te lezen. 

Bedankt iedereen voor de reacties die jullie hebben gegeven om mijn weblog, en ik hoop dat jullie me allemaal zullen volgen! 

Morgen, dinsdag en woensdag ga ik stage lopen. Snuffelstage om precies te zijn. Dit is een opdracht van school. Een tijd geleden moesten we al een stage plek zoeken. Ik ben meteen opzoek gegaan. Ik ga stage lopen bij een basisschool. Wat ik precies ga doen, ik weet het nog niet, maar ik denk dat ik de juffrouw van die klas (groep 1 ) moet assisteren, op een of andere manier. 

Ik heb er best zin in, want ik hou van kindjes, en een stage lopen is natuurlijk hartstikke leuk. Sowieso is alles beter dan les hebben, hihi. Al ben ik toch behoorlijk zenuwachtig. Wat moet ik daar nou doen? Ik kan daar toch moeilijk binnenkomen lopen en dan zeggen; 'Nou, vertel het maar. Wat moet ik doen?' 
Maar goed, dat zal ik daar allemaal wel te horen krijgen.  

En er is nog steeds een ding waar ik me behoorlijk aan erger. Ik ben al de designs nou weg gezien. Ik begin behoorlijk te twijfelen, ik wil nieuwe designs en zelf ben ik er niet echt handig in om het te maken. Ik heb ook andere weblog aanbieders gezien en daar hebben ze veel meer designs. Daarom heb ik er over nagedacht een ander weblog te beginnen. Maar daar zitten natuurlijk ook weer heel veel nadelen aan. Zoals de reclame, sommige mensen lezen misschien niet mee op mijn nieuwe blog. En dit weblog heb ik natuurlijk al heel lang. Ik weet niet of ik het moet doen, alleen de motivatie om te bloggen neemt wel af zo langzamerhand. 

Heb echt een half uur met mijn pa gebeld, echt gewoon alles gezegd over hoe het zat enz. Was echt heel boos, toen hij zo van, ja, dat was echt niet de bedoeling enz. en toen ben ik daar effe heen gegaan en toen moest hij huilen (!) en toen kreeg ik spijt enz. maar als ik dit niet had gedaan en gewoon daar heen was gegaan was er misschien niets veranderd.  Want hij zat er echt heel erg mee enz. deze hele week en Leny ook best wel, want normaal kom ik altijd even uit school langs als ze niet hoeft te werken en nu is ze in ze ziektewet dus is ze alleen maar vrij en vond ze het wel jammer dat ik niet langskwam en ook dat ik haar niet gefeliciteerd had op Hyves, want dat doe altijd op en dat vond ze best wel jammer dus die dacht ook meteen van; oh er is iets aan de hand. En ze hebben echt weken lang er al over gehad enz. Ik lag natuurlijk ook wel een beetje dwars, maar nu heb ik gewoon alles verteld en gaan ze, even kort samengevat, minder zeuren enz. 

Okxe9, dit is echt stom.

Eerst komt mijn moeder boven met een kopje soep. Heel aardig natuurlijk. Wil ik hem verplaatsen uit angst dat ik hem omgooi, valt hij tijdens het verplaatsen om. Alle soep op de grond, kleding en over het behang. Dat krijg ik nu dus heel lastig schoon.Wil ik het 's avonds allemaal naar beneden brengen val ik halverwege de trap naar beneden, met een glas en een mop met een laagje soep in mijn handen. Soep valt tegen de muren aan, en dat krijg je er nu bijna niet meer uit. In elke hand had ik een glas en dus kon ik mezelf ook niet opvangen wat als gevolg heeft dat nu mijn hele rechter, en half de achterkant, heel erg zeer doet. Binnen tien minuten was het al dik. Ik kan niet lopen, want als ik kracht zet doet het heel pijn. En ik zit nu heel spastisch helemaal op links. Want rechts kan ik niet zitten. Dit gaat wel even duren voordat ik weer geheeld ben. 

Zit weer lekker mee!

Eigenlijk wil iets totaal nieuws met mijn weblog. Ik weet niet, nieuwe naam, nieuw thema… alleen ik kan er niet achter komen wat ik nou precies leuk vind. Is er misschien, iemand die mijn berichten ook leest, die er verstand van heeft of misschien leuke ideexebn? Zouden jullie mij erg mee helpen.

Even een update'je hoe het met mij gaat nu. Ik volg nu ongeveer een week de drie stappenlijst van proud2bme.nl  en het gaat me wel redelijk af. Ik heb vandaag gemaild met het proudteam. Over hoe ik van plan ben het nu te doen. Dat ik het binnenkort wil gaan vertellen. En ik heb mijn excuses aangeboden voor hoe ik me voor de ban heb gedragen. Dat was niet respectvol tegenover het proudteam en de rest van de leden. Ze hadden/hebben het beste met me voor en willen/wilden me alleen maar helpen, alleen dat wilde ik toen niet inzien. Daar heb ik spijt van. Als ik me toen niet zo dom had gedragen was het misschien niet nog slechter met me gegaan. Want sinds ik weg ben van proud2bme is het alleen maar bergafwaarts gegaan. En ik wil echt niet nog verder zakken.

Ik heb een brief geschreven. Voor aan mijn ouders. Die had ik graag willen geven in dezer dagen. Waarschijnlijk had ik hem zondag avond gegeven, alleen dat gaat nu niet. Ik heb ruzie, en ik ben ook niet van plan om op te geven, voorlopig niet. Mijn vader moet maar even voelen hoe hoog het mij zit. Het klinkt misschien kinderachtig dat ik niet wil stoppen met deze ruzie, alleen dan weet ik dat er nog niets gaat veranderen en ik wxedl juist dat er iets veranderd! Dan maar even een ruzie. 

Ik heb die brief dus geschreven en hij is uiteindelijk vier kantjes geworden. Ik denk dat ik hem hier ook even post. Dan kunnen jullie zeggen of het een beetje een goede brief is. 

Ik heb ruzie met mijn vader en Leny, ik hoef ze nu echt niet meer te zien, voorlopig in ieder geval. Ik kan er niet meer tegen dat ALLES wat ik doe ALTIJD fout is. 

Gister kwam ik daar en vroeg hij nog of ik een tientje had. We zouden met alle 'kinderen' een cadeautje kopen, alleen ik had nog niet betaald. Dat gaf ik hem gister. Toen 's avonds kreeg ik ruzie met mijn stiefmoeder dat ik altijd hun voor schut zet op Twitter en zo. En dat doe ik echt niet. Ze werden helemaal boos omdat ik had getweet dat het ik altijd koud had als ik boven was. Ze hadden zelfs mijn broer gevraagd mij te followen zodat hij alles kon doorlullen! 

Ik was zo kwaad, ik heb tijdens haar verjaardag (gister) heel de avond boven gezeten. Niet tegen ze gepraat. Om half xe9xe9n was nog niet iedereen weg, maar ik had het echt zo koud, ik zat te rillen en te klappertanden dus ik dacht: "Laat ik maar gaan slapen." en dat heb ik toen ook gedaan. Normaal komt mijn vader ALTIJD nog even boven om welterusten te wensen, ook als ik al slaap, dan maakt hij me altijd even wakker. Dat heeft hij gister dus niet gedaan. Hij was dus boos. 

Vanochtend hebben ze me negeert, ik heb ook niet tegen hun gepraat. Ik zou om half twee naar mijn moeder teruggaan. Om een uur komt mijn vader boven en geeft me een tientje. 'Waar is dat voor?' vroeg ik. 'Hier is je geld terug voor dat cadeau. Je meent er toch niets van.' zei hij. Ik zei niets, ik dacht echt: meent hij dat nou echt? 'En zorg dat je je spullen klaar hebt, half twee wil ik je weghebben.' 

Ik probeer daar altijd zo min mogelijk op te vallen. Altijd alles goed te doen, en als er een dingetje fout gaat maak ik me daar helemaal druk om want als ze er achter komen worden ze weer boos. Het komt op mij echt over alsof ik voor hun alleen maar overlast ben. Als ik daar ben is de sfeer altijd slecht, ik ben te druk ook als ik helemaal niets doe. Ik probeer me echt wel aan de regels te houden die ze stellen, alleen ze veranderen elke keer als ik daar ben. 

Ik wil daar niet meer heen. Ik ga er ook voorlopig niet meer heen. Ik wil niet dat mijn dag en alles verpest worden door die druk die ik voel als ik daar ben. Ik hoef hem niet meer te zien of te spreken. Echt niet. Ik ben er zo klaar mee! Ze moeten maar even nadenken of ze wel zo moeten doen! 

Hij heeft me net gesmst dat hij klaar was met mijn achterlijke gedrag. 'Hopelijk was dit maar voor een keer want ik ben echt heel erg boos.' Nou, volgens mij heb je geen recht van spreken! Ik heb niet gereageerd op dat smsje en dat ben ik ook echt niet van plan. Als hij belt neem ik niet op en ik ga dit weekend of doordeweeks ook niet daar heen. Ik hoor het wel of hij me mist. Zo niet, dan is mijn gevoel toch goed.

Bovendien, toen hij ons terugbracht en ik stapte uit zei ik nog: doei pap, ik bel je wel!' Hij negeerde me en zei tegen mijn zusje EXPRES overdreven: 'Doei lieverd, ik zie je volgende keer weer gelukkig, hou van je.' en mij negeert hij. Nou, sorry, maar ik bel hem niet meer, sms niet meer, en als hij belt neem ik ook niet op, want ik hoef die man voorlopig niet meer te zien, spreken.

Okxe9, doe niet dom! Dat plan slaat nergens op! Ik ben nu zo in de war! Ik kan niet veel zeggen, ik ben het nu gewoon helemaal zat. Zo erg zat. Ik ziet hier tranen met tuiten te huilen. Ik ben echt helemaal in de war. 

Sorry, hier laat ik het nu even bij. 

Ik heb een plan bedacht. En ik weet dat het gaat werken. Ik heb mezelf ertoe verplicht om me eraan te houden! 

Ik ben er helemaal klaar mee. Ik wil niet meer me druk hoeven maken. Het liefste zeg ik het zo snel mogelijk en krijg ik hulp. Ik wil helemaal niet op deze manier met eten bezig zijn, maar er is iets in me dat zo erg aan me trekt. "Haal eerst die streef! Slappeling!" Dat gevoel van, je hebt net je streef niet gehaald, dat trekt zo erg aan me… daarom hou ik het steeds niet vol. Maar nu heb ik een plan.

Ik ga nu in een keer door naar mijn gestelde streef. Ik laat me door niets of niemand tegen houden. Als het een beetje meezit heb ik die binnen een maand of twee xe0 drie gehaald. Zodra ik dat gewicht heb bereikt, raap ik alle moed bij elkaar en vertel ik het aan mijn ouders. Ik heb nog geen idee hoe ik dat wil gaan doen, want ja, hoe vertel je zo iets? Geen idee! Maar dat boeit niet. Ik heb namelijk echt het idee dat als ik het nu opeens vertel, dat ik dan nog steeds die ene kant heb die tegen mij zegt: "Ga eerst naar je streef, die had je al vanaf het begin!" en dat ik daardoor niet goed ja, stoppen kan… Ik moet het eerst halen en dan vertel ik het.

En ik heb dat plan ook vertelt aan mijn mentor en hij vind gewoon dat ik het aan mijn ouders moet vertellen. 'No mather how.' en volgens mij gaat dit werken. Ook heb ik het aan mijn vriend verteld. Die is het er mee eens. Die kent me al wat langer dan vandaag. Hij heeft alleen wel gezegd: "als ik aan je zie dat het slecht met je gaat! Ook al zit je nog niet op je streef, dan zeg ik het en stop je meteen!" Ik heb ook aan hem beloofd dat ik dat doe. 

Nu wil ik gewoon zo snel mogelijk mijn streef gehaald hebben. Dat is het maar gewoon klaar en kan ik rustig aan weer normaal gaan doen. Zodra ik mijn streef heb gehaald, die zelfde dag nog volg ik de drie-stappen-eetlijst van Proud. Die is nog niet helemaal genoeg, maar beter dan hoe ik het nu doe. En dat terwijl ik het aan mijn ouders ga vertellen, en wachten op hulp.

Ik wil gewoon weer kunnen genieten van eten. Zonder het rekening houden met het aantal caloriexebn dat er in iets zit, of hoeveel vet. Gewoon genieten van een barbecue of een keer gezellig uit eten! Dat wil ik ook gewoon! 

Net kwam mijn zusje naar boven met een zakje snoep; manna plofrijst. Mijn moeder en zusje hebben dat voor mij gekocht. Ze weten dat ik hier dol op ben. IK WIL DIT GEWOON KUNNEN ETEN! Het liefst nu, maar dat gaat niet… 

Tijd geleden dat ik iets voor het laatst heb laten horen. Maar dat komt weer helemaal goed. Ik had het in de vakantie zo druk dat ik zelfs niet eens eraan gedacht heb om iets te schrijven. Maar nu school weer begint heb ik het idee dat het wel weer nodig zal zijn om af en toe mijn hart te luchten. 

Allereerst gelukkig Nieuwjaar iedereen! Sorry dat het een beetje laat is. Nog gezellige kerstdagen gehad? Die van mij konden er mee door. Ook Oudejaarsavond was wel gezellig. Heel de vakantie was erg gezellig. Ik heb veel afgesproken. Bijna elke dag met mijn vriend. Ook nog een dag voor school met vriendinnen aan een presentatie gewerkt. 

Over ongeveer iets langer dan een uur moet ik naar school. Vandaag niet veel boeiende lessen. Ook niet echt huiswerk. Wel heb ik vandaag gym, de laatste twee uur, en daar heb ik niet zo zin in. Meteen sporten na de vakantie, dan moet je nog wakker worden joh! 

Deze week moet ik een engels boek uitgelezen hebben. En natuurlijk heb ik het nog lang niet uit. Ik heb wel gelezen, maar ik moet ook nog een boek voor Nederlands lezen en dat te gelijk. Dat is niet echt handig gepland van de leraren. 

In de vakantie ben ik elke dag behoorlijk laat naar bed gegaan. Echt heel laat. Soms was het gewoon vier uur, half vijf! De volgende ochtend was ik dan ook niet veel later wakker als tien uur. Dus mijn nachten in de vakantie waren bijna allemaal erg kort. Gister avond ben ik al om kwart over tien gaan slapen, uit mezelf. Normaal doe ik dat niet, maar ik ga wat zelfstandiger worden dit jaar.

Dat is trouwens een van mijn voornemens; zelfstandiger zijn. Nu ben ik best afhankelijk van mijn ouders. Dat komt ook een beetje omdat mijn ouders moeten 'los kunnen laten' denk ik, maar ook een beetje omdat ik dat zelf ook wel fijn vind. Lekker makkelijk, een moeder die nog van alles voor je doet. Maar ik zou een beetje meer vrijheid wel erg fijn vinden. 

Ik ga, om dat eerste voornemen te laten slagen, elke dag zelf mijn wekker zetten. Niet wakker gemaakt worden door mijn moeder, maar zxe9lf wakker worden. Ook ga ik zelf 's avonds plannen hoe laat ik ga slapen. Soms wat vroeger, soms wat later. Mijn standaard tijd was half elf. Maar als ik moe werd om tien uur viel ik gewoon in slaap op de bank! 

Misschien als ik me langzaamaan los maak van mijn ouders, gedeeltelijk natuurlijk, misschien dat ze dan ook minder moeilijk doen als ik een keer niet vertel dat ik later thuis kom. Wel voor het eten, of zo iets. Maar ik bedoel dit: 'mijn moeder weet mijn lesrooster. Dus als ik tot drie uur les heb, verwacht ze ook echt dat ik om half vier thuis ben. Ik bel een soort van "verplicht" elke schooldag mijn moeder als ik naar huis fiets. Dat vind ik ook wel gezellig, maar als ik een keertje niet bel denkt ze vast meteen dat er iets aan de hand is!' 

Meer vrijheid zou ik veel fijner vinden. Mijn stiefzus, Kelly, doet ook al veel meer zelf, is ook niet vaak thuis, gaat veel weg… en dat zonder dat haar ouders haar echt controleren bij alles wat ze doet. Dat wil ik ook!  

Daar ben ik weer. Ik schrijf de laatste tijd niet zoveel meer. Ik weet niet precies waarom. Gewoon geen zin in denk ik. Ik wil jullie ook niet verwaarlozen door niets meer van me te laten horen, maar ik weet gewoon niet wat ik vertellen moet.

Ik ga mijn vorige bericht verwijderen. Ik heb het geschreven in een moment van zwakte. Als ik dit zo terug lees schaam ik me kapot! Ik verwijder het zo meteen.

Tussen mij en mijn vriend gaat het goed. Erg goed. We zien elkaar best veel en daar ben ik blij mee. We spreken elkaar elke dag wel even en dat is heel fijn. Gister heb ik met hem afgesproken, en maandag spreken we weer af. Ik mis hem als ik niet bij hem ben. Het is echt geweldig!

En ik heb uitgerekend dat ik nu een Blackberry Curve kan kopen. In februari kan ik een nieuw abonnement nemen en dus een nieuwe telefoon uitzoeken. Dat ga ik zeker doen. En ik heb een beetje zitten denken, en als het goed is kan ik een Blackberry Curve nemen. Ik denk het niet alleen, ik weet het zeker. En daar verheug ik me nu heel erg op! Echt iets om naar uit te kijken. 

Boven alles wens ik iedereen prettige kerstdagen en een spetterend Nieuwjaar!